Hiking-info.net

Wel om ehm 6u20 in centraal station antwerpen   tis vroeg ik weet het ma degene die zin hebben of derna toch moeten gaan werken kom maar af hé!!
Op het TGVperron (weet nog niet welk dat is maja kzallet wel vinden zeker) als er iemand zo moedig (of zot ) is om zo vroeg mee op te staan laat dan iets weten.

Ben er volledig klaarvoor en heb er zin in, nog een paar rustige dagen achter de rug en nu (hopelijk, kans is klein) ne goeie slaap vanacht en morge fris uit de veren :-D

Groetsels, Ward

Veel succes en plezier Ward! Probeer vooral goed te genieten onderweg. Die sneeuwvelden, dat gaat allemaal vlot verlopen bij jou, daar ben ik van overtuigd.

Veel plezier !

Ik zal gedurende de zomermaanden geregeld eens denken aan die ‘knul’ met zijn rasta-kapsel ginder in de Pyreneeen.....
als hij daar de ervaring van zijn leven aan elkaar aan’t lopen is.
Veel succes.

Alle succes Ward!
“de weg is het doel”
geniet ervan, sterkte op de moeilijke momenten en hop met de beentjes.

Vaya con dios!

Wat foto’s van mijn laatste tochtje
http://picasaweb.google.nl/ivovanmontfort/PyreneeenJuni200802
Ik moet ze wel nog allemaal van commentaar voorzien.
Dat de kleuren er soms erg onnatuurlijk uitzien heeft te maken met feit dat ‘effektknop’ op fototoestelletje nog opstond. Stom
Verder heb ik nog de ganse week ziekenverlof.
Zit nu met een rechteronderbeen waar het onderhuids nog vreselijk zit te knagen.
Misschien wat extra tijd om versneld dat verslag in een vorm te gieten
Nu Ward toch al onderweg is, ik hem niet wilde belasten met sneeuwrijke foto’s geef ik hem toch maar.
Enkele prentjes met sfeerbeelden van een 14 tal dagen geleden bij Tuquerouye achter dit topic
http://www.pyrenees-team.com/forumpteam/viewtopic.php?t=2899

Ivo,

Hele mooie reeks! Veel zon heb je inderdaad niet gezien (en foto’s geven dan meestal nog een vertekend beeld van het weer in positieve zin)
Coume d’Ose : Wat een cirque, wat een bivak! Niet teveel problemen gehad met de afdaling daar? Vorig jaar las ik meestal dat men aanraadt op hoogte te blijven bij het doorsteken van de cirque.
Bij de foto’s van Etang de Gnioure en omgeving moest ik meteen aan Nieuw-Zeelandse Lord of the rings-landschappen denken
En een hele reeks mooie cabanes ontdekt ook, zo te zien.

Ik heb een voorgevoel dat je er nog wel eens terugkeert in de echte zomer

Intussen begint voor mij de dag van vertrek snel te naderen. Volgende week donderdag zijn we er mee weg.

Lange tijd gevreesd dat ik de route grondig zou moeten herzien vanwege de sneeuw. Zelf neem ik wel (voor het eerst) stijgijzers en pickel mee, maar ik wou me niet opdringen bij m’n wandelgezel voor de eerste tien dagen. De stevige warmtegolf van de laatste week (die zo te zien nog wel even aanhoudt) heeft mij doen besluiten toch voor het originele parcours te gaan.

Aankomst in Sentein in de vroege avond. De volgende avond hopen we na een klimetappe (indien de omstandigheden het toelaten) te overnachten op de Pic de Crabère, vanwaar meteen een groot deel van het strijdperk van de 20 volgende dagen moet te aanschouwen zijn. Een dag later zouden we in de buurt van Tuc de Maubermé moeten staan. Een berg die vorig jaar een hele grote aantrekkingskracht op mij heeft gehad, een baken aan de noordelijke horizon bij de tocht door de noordelijke Aiguestortes. Bivak wellicht aan het begin van de normaalroute en dan wil ik ‘s avonds mijn gerief een eerste keer bovenhalen om de top te bereiken terwijl m’n reisgezel een boek leest aan de tent. Daarna een beetje improviseren op de plateaus naar Malh de Bolard.

Het volgende stuk gaat wellicht voor de titel van “stiltegebied van de tocht”. Eerst het massief ten oosten van Beret, dan via Alos d’Isil naar Collado de Mont-Roig. Ik schat de kans op sneeuw op Coll de la Cornella en Collado de Mont-Roig vrij groot in. Aan de hand van gedetailleerd kaartmateriaal en satellietbeelden denk ik dat Collado de Mont-Roig de beste optie is. Een 1/10000-print vanop internet gaat mee. waarschijnlijk zoeken we onze eigen weg naar de col, niet via de normale route. Vandaar hopelijk de Mont-Roig zelf op, waarop mogelijks gebivakkeerd kan worden. Via Estany de la Gola en Els Tres Estanys moet het daarna naar het zuiden, via Col de Forn en Campirme om uiteindelijk af te dalen naar Esterri voor bevoorrading. Het Mont-Roig-massief koester ik, puurder kan je de Pyreneeën niet vinden.

Daarna Aiguestortes ; veel zal de eerste dagen opnieuw afhangen van de sneeuwsituatie. Uiteindelijk moeten we aan dit meertje uitkomen (tip van Joery) en van daaruit enkele toppen in de buurt (Peguera, Vidals, Mar) beklimmen. Daarna keert m’n reisgezel terug naar Espot en ga ik solo door, een route volgend die als kerstverlichting aan de zuidelijke grens van het nationale park is opgehangen. Ik hoop de drukte een beetje te vermijden met minder voor de hand liggende routes, en daarnaast een heleboel minder bekende bergtoppen beklimmen. Daarna was het de bedoeling om via het zuiden Pic de contraix aan te vallen en daarna via Coll de Contraix af te dalen naar Refugi Ventosa i Calvell. Dit zijn zeer ruige routes en als er nog veel sneeuw ligt doe ik het allicht niet (Punta Alta is een alternatief). Op aanraden van Ton Joosten laat ik daarna de route via Bretxa de Puyta en Canau de Rius vallen - dit zou mss inderdaad voor onaangenaam lange aaneenschakeling van ruige routes zorgen. In plaats daarvan verlaat ik het nationaal park via Collado de Fenerui, om bij het stuwmeer Panta de Senet uit te komen, waar ik voor bevoorrading lift naar Vielha (we zijn nu 14 dagen ver).

Wellicht al opgemerkt dat de route geleidelijk opbouwt naar het hogere werk. De laatste dagen komen de 3000-ers eraan. Via de GR11 steek ik door tot nabij Collado de Vallhibierna, waar ik vlak voor de col naar het zuiden afbuig om via een heleboel meertjes uit te komen aan de voet van Pico de Vallhibierna - bivak aan Estany Gelat en een zonsondergang vanop de top is de bedoeling. De Aneto ligt nu vlakbij, de dag erna volgt - als het weer meezit - de koninginne-etappe naar het dak van de Pyreneeën. Eerst nog een lange afdaling, daarna via Estanys de Coronas (waar ik 6 liter water in de rugzak laadt) en Coll de Coronas naar de top. Hier hoop ik te overnachten. Of ik de eigelijke top zal halen is nog zeer de vraag want de Paso de Mahoma ziet er toch nogal “luchtig” uit. Het voordeel is dat ik ‘s avonds niet meer in de rij naar boven zal moeten (als dat er uberhaupt van komt). De afdaling de volgende morgen (laten we even zeer optimistisch zijn en aannemen dat het weer een overnachting op de top verantwoord), heb ik nog wat twijfels over… vele websites beweren dat het crevasse-risico op de gletsjer richting Refugio de la Renclusa minimaal is en 90% van de Spanjaarden ongezekerd naar boven loopt. Toch even goed de situatie analyseren op voorhand…
Als ik het doe : de volgende dag tot het Balcon de Benasque en aflsuiten met de Pic de Sauvegarde om de volgende ochtend definitief af te dalen. Als de gletsjer te riskant lijkt : terugkeren langs de zuidelijk route, vanwaar ik gekomen ben, en zo naar Benasque.

De 24e ‘s avonds wordt ik verwacht in Bujaruelo waar ik “berggids” ga spelen in de buurt van Tendenera en Ordesa-hoogplateau. Een route staat hier nog helemaal niet vast, er zijn heel wat piste’s open. Pas op 7 augustus wordt ik terug in België verwacht, het wordt dus weer een zeer lang Pyreneeënavontuur dit jaar.
(proficiat aan wie tot hier is geraakt met lezen)

Morgen nog laatste examen en dan stilaan beginnen inpakken Ik ben benieuwd wat het gaat geven!

Ik ben tot beneden geraakt....
Nog een goed laatste examen.
Als afsluiter van de dag nog wat foto’s van het voorbije weekend.
Toen was de aneto ook de speeltuin van een stel.
http://www.randonner-leger.org/forum/viewtopic.php?id=6323

ook tot het einde gelezen. Geniet er van Willem.

hoi even een berichtje van mij, ik ben vandaag geariveerd in saint-jean-pied de port mooi op tijd maar heb besloten omwille van het moeilijke orienteren op de hrp tot in Lescun gewoon de gr10 te volgen, daar wacht een van mijn medereizigers die het boekje van de hrp zal bijhebben wat het al een beetje haalbaarder maakt.

Theeft moeit gekost om dit te beslissen maar mijn veiligheid gaat toch nog een beetje {veel} voor. met de mist boven is het moeilijk zichtbaar waar wat is en naar mijn goesting zijn de kaarte op 1:50 000 te ongedetailleerd en onjuist soms.

Verder gaat alles naar wens, nog geen regen gehad alleen veel mist boven de 800m kgeniet er wel van.

A bientot ;-]

Super dat je ons op de hoogte houdt!
Vandaag mezelf een paar keer de vraag gesteld of we voor de aankomst aan de Méditerranée überhaupt iets zouden weten…
Hou het maar veilig, wij duimen verder voor mooier weer!

idd veel succes en genieten maar

ik heb vorig jaar met veel plezier de verslagen van willem gelezen
ik kijk nu al uit naar de jouwe

stiekem heb ik deze oversteek ook op mijn verlanglijstje gezet
wie weet komt het er ooit wel eens van

Wij zijn net ook levend aangekomen van onze eerste pyreneeen tocht, .. het weer was schitterend (iets te warm om goed te zijn eigenlijk), .. we hebben de oorspronkelijke tocht iets aangepast owv de sneeuw die inderdaad nog erg aanwezig was (en het gebrek aan uitrusting en ervaring hiervoor).

Meer uitleg en een fotoreeks volgt nog als ik uitgepakt ben, ..

grtz

Olraajt

in’t kort : het weer was heel de trip érg warm, zelfs iets te warm om te wandelen, zeker de lagere delen van de route (de thermometer in Cauterets gaf 34 graden aan), .. we hebben wat afgezweet, in ieder geval

de route : we zijn eerst van cauterets naar refuge des oulettes de gaube getrokken, om daar vast te stellen dat de GR10 na de refuge wel érg besneeuwd was, .. we hebben besloten dat we de overtocht naar spanje niet via de GR10 zouden doen, aangezien we geen ervaring, noch uitrusting bij hadden om de stevige klim en daling in de sneeuw uit te voeren, .. we zijn dus maar terug gedaald naar cauterets, en zijn dan via Gavarnie over de puerto de bujaruelo naar spanje getrokken.  vervolgens hebben we de valle del ara en de ordesa canyon een bezoekje gebracht, om te uiteindelijk te eindigen in torla.

mijn persoonlijk hoogtepunt was de tocht van gavarnie naar bujaruelo, .. die dag was echt overladen met een gevarieerde omgeving en ongelooflijke uitzichten.

voor een volgende tocht heb ik onthouden dat 10 dagen autonomie iets te veel van het goede is, .. de rugzak woog me iets te zwaar aan het begin, .. hoe verder de tocht vorderde en het eten opraakte, hoe aangenamer het wandelen werd, en hoe meer we van de omgeving konden genieten, ... volgende keer zoek ik een manier om regelmatig de voorraad aan te vullen.

wat me ook opviel is dat er enorm veel trekkers met QUECHUA uitrusting rondliepen, .. ook de meer ervaren trekkers en alpinisten trokken in volledige decathlon-uitrusting de bergen in, .. het hoeft dus lang niet altijd de duurdere uitrusting te zijn (dit is echter wel een tendens die volgens mij erg aanwezig is op dit -en andere- fora?)

kortom : deze eerste kennismaking met de pyreneeen - en eigenlijk met trekking in het algemeen - is me heel erg bevallen, .. ik probeer zeker dit jaar nog een weekje - of misschien 2 - vrij te maken om de WHW te lopen, en begin alvast te dromen over de volgende tocht in de pyreneeen of alpen.

ps : enkele fotootjes (lang niet allemaal) zijn te vinden op : http://picasaweb.google.com/joris.van.regemortel/PyreneeN2008/

grtz

btn