Hiking-info.net

net terug van de Pyreneeën.

heel mooi en stabiel weer gehad, 3 weken geen regen gezien.

Enkele hoogtepunten:
kamperen op de Tusse de Montarque boven de wolken
litterola en ibon litterola, uitzonderlijk veel sneeuw
kamperen aan een piepklein meertje, na een afslag uit Val Salenque omhoog over platen met sluiers. een klein paradijsje, watervallen
de vallei van ibones de Perramo
de perdiguero

“kamperen op de Tusse de Montarque boven de wolken”

Na je vorige reactie had ik hem zelf ook aangevinkt omdat ik in september ook die richting uit trek.
Plaats voor een akto of kan het alleen met bivakzak?
Water meenemen veronderstel ik als ik niet teveel meer wil dalen (en klimmen).

Ivo,

er is water 65m onder te top (klein bronnetje): waterzak is handig

er is plaats voor een heel tentenkamp, mits verwijderen puntige stenen. Een enorm plateau daarboven.

Wij stonden er met een Hilleberg Stalon 4 en een Nallo 2.

Ik heb heel wat mooie foto’s van deze trek ( enkel van de eerste 9d: Posets-Perdiguero). Door een electronisch probleem met de Canon 400d echter niet van erna.
Ik maak er werk van,

Groetjes

Ivo, hier zie je alvast een stukje van de top. Tenminste als je naar de voorgrond van de foto kijkt. Ik herinner me inderdaad een vlak topplateau met stenen. Maar Brent zal nog wel wat beters hebben…

“er is water 65m onder te top (klein bronnetje): “
dat zijn nu nog eens tips.
Dat de top plat is was mij inmiddels bekend, dat hij bezaaid was met stenen ook
van daar de vraag of er een tent kon staan.
Mijn ervaring met plateau’s waar er een mix is van gras en stenen is
dat die stenen moeilijk te verwijderen zijn en kan je ze verwijderen
is daar waar er eerst een bobbel was, er nu een put is.
De draad is al wat lang;
Voor anderen die meevolgen
We hebben het,
(als je even naar beneden scrolt)
over deze top

Ivo,

ik was ons aan het voorbereiden op een mogelijk top-kamperen. Het kamperen op de kam ten noorden van Lac Glacé, ten oosten van de Pic Spejoiles is dus niet gelukt.
Nu is kamperen op de Tusse zelf een stuk mooier gebleken, heel laat en heel vroeg zon, 360° zicht… prachtig
Het bronnetje waarvan ik sprak is komende van Refuge de Portillon aan de linkerkant.
We hebben stenen verwijderd met 1 pickel die we bijhadden.
De gaatjes wat gestopt met grashompen.
Had wel wat schrik zonder footprints, maar hebben geen kosten opgelopen.
De Hillebergs hebben wel een stuk afgeklappert -nadeel van een tunnel.
heb er veel foto’s van genomen, was een prachig moment.

Ongeloofelijk trouwens hoeveel sneeuw er weg was aan het Lac Blanc de Lliterola op 1 week tijd. Een pickel was gezien de warme condities niet nodig.
In Portillon kan je goede ‘sappige’ ommeletten eten voor 3,5€ of 4,5€ met hesp of kaas.
Als je nog info nodig hebt over de Perdiguero , laat maar komen.
Val Remune is trouwens veel mooier dan de klim langs Forcallo . Heb ze allebei gedaan. Enkel het kleine meertje van Lliterola is een hoogtepunt langs die weg: als en fjord tussen de wanden geklemd.

Wanneer vertrek je?

Zeg Willem, wat heb je eigenlijk tussendoor in die 40 uren uitgevreten? Toch niet heel die tijd in de tent blijven liggen?

8 september kom ik in de voormiddag aan in Gedré bij Gavarnie.
Op 19 september moet ik vanaf Luchon de trein van 9u22 hebben in Toulouse.
In deze draad staat dit plan.
Globaal het HRP traject langs franse kant
Na nog wat rekenwerk wordt het posets massief hoogst twijfelachtig.
ik ga mijn tijd nemen;
eerst wilde ik in een dag via granges de campbieille/port de campbieil lacs de barroude bereiken
te zot en daarom zal het waarschijnlijk een rustige inloopdag naar lac de bassia zijn
(als het water daar nog drinkbaar is tegen die tijd)
Erg benieuwd of ik erin zal slagen om over de grens tussen lacs de barroude en col de lia te lopen.
Het is heel verleidelijk om het bij lac de héchempy al voor bekeken te houden voor die dag.
De door willem aanbevolen meertjes oostelijk van lago de urdizetto zijn ook aangevinkt
evenals lacs d’aygues-tortes.
Ton Joosten zegt dat pic petar daar in de buurt mooie uitzichten geeft.
Daarna moet ik het nog wat zien in te delen.
Na een bivak ergens in valle de remune wil ik een dag later bij lac vert staan.
Normaal ging het dan de volgende dag naar luchon
maar een fotootje in een boek van Loius audoubert laat een prentje zien van lacs des crabioules
“hoog” in cirque des crabioules
Meertje is amper een schotelvot groot maar enkel grasveldjes geven mogelijkheid tot bivakkeren.
Westelijk ligt het topje “petit Quayrat"(mont arrouy) en oostelijk zou al snel de zon (kunnen) verschijnen.
Zo blijft een mens fantaseren over een route terwijl het waarschijnlijk alweer anders zal uitdraaien.
“tussen droom en daad” blijft het een prachtige periode

De 40-uren soap

20 juli, 14u : aankomst aan de Ibones de Coronas. Mooi weer, maar ik wachtte nog wat af
14u-18u : gapen naar de afdalers
18u : enkele cumuluswolkjes, twijfel, toch beneden gebleven
21u : gaan slapen onder stilaan iets zwaardere cumuluswolken

21 juli, 2u : wakker worden met constant gebliksem in het westen
2u-4u : het megaonweer. Wekker van 4u30 naar 6u30
6u30 : choatische hemel, besloten om beneden te blijven. De sneeuw was na een warme nacht met veel regen trouwens van erbarmelijke kwaliteit om de klim te doen
9u : gelachen met zondagsmensen die naar beneden kwamen gesprint bij een hagelbui
9u30 : het wordt zonnig
10u : getrakteerd op cake en appels door twee berggidsen die kwamen afgedaald
10u-17u : meestal zonnig, geen zin om al wat te klimmen door de slechte sneeuw, getwijfeld om even de Pic Arguells te doen maar mijn kop stond naar een andere berg. Wachten, wachten…
17u : Weeral naar de grote wc
19u : Onweer
21u : gaan slapen

22 juli, 4u30 : Mist, vloeken
6u30 : eindelijk weg!

Om niet al te lang te hoeven te wachten, heb ik een klein gallerijtje gemaakt

“kamperen op een top”

http://www.brentdhooge.com/2008posets_tusse_g/

voor de liefhebbers, ik gebruik bijna alleen nog de Canon 10-22mm
soms aangevuld met een B+W Kasemann Polarizer

de rest volgt later

Prachtig, die lage zon op de wolkendeken!

nog eens over je tocht brent : op het schema dat je hebt gepost op 7 juli trek je in de 9e etappe door de brecha de alba. Hoe is deze col meegevallen? Ik heb ze vanop grote afstand proberen bestuderen vanop de Pic de Sauvegarde en van ver zag het er niet simpel uit. Het lijkt mij wel een ideale hoge doorsteek doorheen het westelijke Maladeta-massief. En die Brecha de Llosars, hoe viel die mee? Vanaan de Ibones de Coronas leek mij dat wel een zeer steile puinhelling om bergop te nemen.

Voor de geïntresseerden heb ik op picasa nog wat meer foto’s zitten uploaden

Willem, van dat schema is zowat heel het tweede deel gewijzigd.
We hebben het massief van de Perdiguero verder uitgekamd, omdat ik absoluut wou weten wat het beste traject is voor een begeleide tocht.
Uiteindelijk zijn we na de eerste week eerst gelift naar Salardu, dan 3 d Aigues Tortes (ondermeer Val Gerber dat ik nog niet kende is een echte aanrader)
dan Val Salenques met de zijsprong rond de 2070m richting GR11 terug. (zeer knap stuk), om nog de zelfde dag terug in Benasque aan te komen.
Dan terug Val Remune, Perdiguero, Cirque d’Espigno,

“Kamperen op een top”
het is een smaakvolle reeks geworden.
Het moeten machtige momenten zijn geweest.
Trouwens ook mooi in beeld zijn de kontrasten tussen het groepsgedeelte (de vier op een rij die staan te genieten)
en bv het verstild moment van die enkeling in silhouet als hij naar dezelfde wolkenzee kijkt.

Trouwens willem, ik heb veel foto’s gezien die Pahu van
http://www.lacsdespyrenees.com/
maar al te graag in zijn reeks zou willen opnemen.
Soms stuur ik er zelf een op (tot nut van het algemeen belang)

Zijn er als geoloog nog boeiende zaken te vertellen over je laatste tocht?

Normaal gezien zal ik daarover over een jaar of twee een en ander kunnen aankondigen Ivo

Hoi iedereen, ik wil even aankondigen dat ik mijn tocht vervroegd heb beeindigd…
Ik heb namelijk niet de zee maar wel veel sterren gezien.
Door een losse steen in een pad ben ik uitgeschoven en een 4tal meter over blokker naar beneden gevallen.

Het is gelukkig bij enkel 1 vinger die ‘uit de kom geschoten’ is gebleven en verder niets. Heb nog een 3tal km tot aan een berghut gedaan en daar hebben ze me met de heli naar het ziekenhuis in Foix gebracht waar ze de vinger terug in de juiste richting hebben getrokken
Heb dan toch maar besloten om te stoppen en huiswaarts te keren.

Hoe dan ook ik ben 50 dagen in de pyreneeen geweest en heb zoveel gezien dat het zeker geen ramp is, spijtig wel maar erg nee!
Het was een fantastische reis, ik heb mezelf en de pyreneeen zeer goed leren kennen.

Kga me nu in de komende dagen aan het schrijven zetten en fototjes online beginnen zetten, ma alles opt gemakske want typen gaat ng ni zo goed met 2 vingers aan elkaar getaped.
en ik blijf erbij: het had erger kunne zijn hé!

Hierbij zet ik Willems traditie voort, als er nog kandidaten zijn die vroegtijdig hebben moeten stoppen kunne we da laatste etappes samen doen hé

Groetsels vanuit het Belgielandje, Ward