Hiking-info.net

Gezien de goede raad van willem heb ik hierbij maar een nieuwe thread opgericht,
http://www.hiking-info.net/index.php/forum/viewthread/31/

Willem gaf me de raad om een beetje af en toe de gr11 aan kant te laten en een bergtop te doen,
nu ik weet niet goed of ik dat zomaar aandurf, niet fysiek of mentaal maar ik weet niet in hoeverre ik
best kies om het pad volledig af te werken coast to coast of eerder gewoon een combinatie maak met dan niet
met een doel om de andere zee te halen..
En qua planning wordt het direct wat moeilijker om even iets anders te doen, hoe weet je dat je nog terug op het juiste
pad terecht zal komen, hoe kan je de moeilijkheid inschatten van een zijpadje of iets dergelijks.

Misschien moet ik eerst een deftige kaart aankopen (zijn die er, staan die in het boekje of zijn het er meerdere die je naast elkaar moet leggen?)
zodat ik de weg daar op kan uitstippelen. De angst om tijd slecht in te schatten is er ook bij mij een beetje, kan ik die top nog halen voor de avond valt,..

Wat is eigenlijk juist het verschil tussen de Gr11,Hrp en Gr10 in moeilijkheid en schoonheid, wie raad wat aan
ik denk dat dit grotendeels al op de thread van willem staat maar momenteel zeggen slechts enkele namen me iets (even wachten tot de map daar is)

Bovendien, willem stap ik misschien wel in jouw schoenen en neem het parcours dat jij mooi hebt uitgestippeld en uitgewerkt,
daarvoor moet ik eerst je verslag en route doornemen
Ik verkies wel met 2 tegaan, zowel om veiligheid als om gewoon een beetje companie te hebbe,
in schotland ben ik ook enkele etappes volledig alleen gegaan en het is wel ongelooflijk verhelderend
en tegelijkertijd confronterend, alles wordt veel intenser en grootser maar tegelijk soms ook angstaanjagender,
daarvoor alvast respect aan jouw willem dat je dat op je eentje hebt gedaan! Nu heb ik zelfs in schotland gemerkt
op een etappe van 30km dat je direct mense tegenkomt praatje meedoed en van dan af aan rustig met hen voorttrekt,
terug kwijtspeelt en dan 3etappes verder terug tegenkomt.
Het voordeel van met 2 is dat je je geluk kan delen, je hoeft niet altijd iets te zeggen,
sommige momenten ben je beide in gedachten verzonken en ben je op die manier ook “alleen”

Maarja terug naar de thread

Ik ben al behoorlijk goed voortgeholpen door iedereen van jullie, en stillaan begint een beeld te vormen van hoe ik het ga aanpakken
maar ik ga me nu terug even op de exames concentreren, ik blijf wel zeker deze thread in het oog houden voor
eventuele tips, verhalen, links, alles dat je kwijt wil of tegen mij wilt zeggen ook voorstellen voor andere trektochten mag je zeker doen voor in de toekomst dan hé.

Als iemand van zijn kaarten vanaf wil en weet dat die passen in mijn route, dan mag je die zeker voorstellen 2ehands is papier en geldbesparing (indien ze niet te oud zijn)
Allemaal een goede examenreeks toegewenst nog ff volhouden en tis wer zover (optimist)
Nog even @ willem, ben je daar aan de noordzijde geweest als je de gr11 volgde? door de col aan het meer, naar beneden en dan naar de berg toe?
heb je de perdido zelf gedaan, zoja hoe waren de sneeuwcondities.

En een vraagje voor iedereen, ik wandelde tot nu toe nooit met wandelstokken maar ik begin toch te twijfelen om voor zo’n trektocht toch maar gebruik te maken,
is dit aan te raden of nutteloos gewicht, 1of2of eigen aanvoelen?

Groetjes, Ward

Hier nog even een sfeerbeeldje (vanuit bucharuelo naar gavarnie/brecha de rolando, juist over de grens +-1000m ) ben je daar ook geweest willem?

Er zijn veel betere kenners dan ik op het forum, maar zal toch al een poging doen om een paar vragen te beantwoorden. Stokken zou ik zeker meenemen op zo’n tocht ze betekenen toch een serieuze ontlasting voor je knieën en zeker op zo’n monstertocht is dit wel aan te raden.

Het grootste verschil tussen de 3 routes is dat de GR10/11 veel op en neer gaan (dal/bergtoppen) terwijl de HRP zoveel mogelijk op hoogte probeert te blijven. Nadeel van dat laatste is dat je ofwel heel veel eten zult moeten meenemen ofwel dat je af en toe eens zult moeten afdalen naar een dal om te bevoorraden. Daarom is het voorstel van Willem nog niet zo slecht om een eigen route ineen te steken. Je kunt dan nog steeds de GR 11/HRP als leidraad gebruiken. Tenslotte is Willem de ervaringsdeskundige

Denk dat je best eerst een hele resem kaarten koopt en dan een beetje begint te plannen, accenten leggen waar je zeker naartoe wilt en wat niet. Probleem met zo’n grote oversteek tochten is dat je zoveel moois tegenkomt dat de keuze haast onmenselijk wordt.

In ieder geval alvast veel succes en wss tot op het pyreneeën ontmoetingsmoment

Ik heb wel enkele stafkaarten hier liggen van die streek (Gavarni, Ordessa,...) van mijn eigen Pyreneeën avontuur, ik zal eens kijken welke het precies zijn en je het dan laten weten,
ze zijn 3 jaar oud dus relatief ‘recent’ je mag ze gebruiken als je ze me daarna terug geeft natuurlijk

Ik heb toen niet bepaald specifieke GR’s of dergelijke gevolgd maar eerder zelf iets uitgestippeld (vooral om van onbemande hut tot onbemande hut te geraken...prijsbewust trekken dus)
Tevens heb ik enkele Pyreneeën gidsen liggen van de ons allen bekende Ton Joosten die wil ik je ook gerust lenen, zij hebben me toen wel wat geholpen in de voorbereiding.
Dit alles natuurlijk na de examens (veel geluk aan allen die nu ook hun kostbare studietijd verdoen met dagdromen over hun zomerse plannen...)!

persoonlijk ben ik geen wandelstok-fan (zelf niet voor zulke lange tochten) maar dat moet je eigenlijk best zelf testen want andere zullen dan weer zeggen dat het onontbeerlijk is…
Wat wel superbelangrijk is bij zo lange (berg)tochten is dat je je rugzak op dieet zet maar toch voldoende mee hebt (het eeuwige dilemma...)
allesinds nog veel geluk bij het plannen (en de examens) en hopelijk tot op de “Pyreneeën"-ontmoeting!

Waar zal ik beginnnen? 

Zoals jonas al zei : eerst een vooral kaarten gaan kopen! Pas dan kan je eigelijk echt gaan plannen en beginnen fantaseren over eventuele zijsprongetjes. De 1/50000 Mapa Excursionista/Carte de Randonnées zijn redelijk goed (zeker naar Spaanse normen), en met een 6-tal kaarten kan je normaal het grootste deel van de tocht plannen.

Willem gaf me de raad om een beetje af en toe de gr11 aan kant te laten en een bergtop te doen,
nu ik weet niet goed of ik dat zomaar aandurf, niet fysiek of mentaal maar ik weet niet in hoeverre ik
best kies om het pad volledig af te werken coast to coast of eerder gewoon een combinatie maak met dan niet
met een doel om de andere zee te halen..
En qua planning wordt het direct wat moeilijker om even iets anders te doen, hoe weet je dat je nog terug op het juiste
pad terecht zal komen, hoe kan je de moeilijkheid inschatten van een zijpadje of iets dergelijks.

Ward Demaere - 06 januari 2008 01:27 AM

Misschien moet ik eerst een deftige kaart aankopen (zijn die er, staan die in het boekje of zijn het er meerdere die je naast elkaar moet leggen?)
zodat ik de weg daar op kan uitstippelen. De angst om tijd slecht in te schatten is er ook bij mij een beetje, kan ik die top nog halen voor de avond valt,..

Ward Demaere - 06 januari 2008 01:27 AM

Wat is eigenlijk juist het verschil tussen de Gr11,Hrp en Gr10 in moeilijkheid en schoonheid, wie raad wat aan
ik denk dat dit grotendeels al op de thread van willem staat maar momenteel zeggen slechts enkele namen me iets (even wachten tot de map daar is)

Ward Demaere - 06 januari 2008 01:27 AM

Nog even @ willem, ben je daar aan de noordzijde geweest als je de gr11 volgde? door de col aan het meer, naar beneden en dan naar de berg toe?
heb je de perdido zelf gedaan, zoja hoe waren de sneeuwcondities.

Ward Demaere - 06 januari 2008 01:27 AM

En een vraagje voor iedereen, ik wandelde tot nu toe nooit met wandelstokken maar ik begin toch te twijfelen om voor zo’n trektocht toch maar gebruik te maken,
is dit aan te raden of nutteloos gewicht, 1of2of eigen aanvoelen?

Awel al die pyreneendraadjes; ik wil daar ook eens naar toe   Maar de tijd ontbreekt.

Over stokken; daar kan ik wel wat over zeggen. Ben zelf ondertussen fanatiek stok fanaat. Een aantal jaar terug kon ik niet zo goed mee met de groep en een van de mannen had toen zijn stokken aan mij geleend. Resultaat was dat de voorlaatste dag ik in een Italiaans dorp mij een paar gekocht heb. En ik wandel bijna niet meer zonder.
Wel wat je met stokken moet doen is trainen daarmee. Je moet daarmee in pas kunnen lopen om er efficiëntie van het hebben. En daar zit het voordeel van die dingen in. Dat moet je dus doen voor je op tocht vertrekt.
De stok zet je neer voor je voet neerkomt (in tijd). Dus de stok, buiging, en je arm, gebogen, vangen een klein deel van de schok op. 10% of zo maar dat maakt soms het verschil of je knieën pijn doen of je ze niet voelt. Dat vergt coördinatie. Ik gebruik 2 methodes. 1) altijd linkerbeen ondersteunen. Dus als mijn rechtervoet neerkomt is er geen stok neergezet. 2) bij het wat moeilijkere werk zet ik de linker stok neer voor mijn rechter voet en rechter stok voor mijn linker voet. Voordeel hiervan is als je over geaccidenteerd terrein uit evenwicht geraakt, je je met je stok terug in evenwicht duwt.
Dan kan je nog de ‘nordic’ techniek toepassen. Dat is voor dat je stok terug loskomt van de grond je daar op gaat duwen waardoor je je afduwt. Dus sneller vooruit geraakt. Dit is alleen toe te passen als je niet uit evenwicht kan geraken, liefst.
Om het handvat vast te pakken; je gaat vanonder naar boven door de lus en dan pak je het stuk lus tussen je hand en de stok samen met het handvat vast. Hierdoor moet je niet per se de stok vast hangen. Je pols hangt in de lus. Je hebt alleen 2 vingers nodig om de stok te besturen.

ik heb trouwens nog een vraag : welke vriendin gaat mee (ervaring in gebergte, ...) en vooral : hoe heb je haar in godsnaam zover gekregen

Willem - 06 januari 2008 04:40 PM

ik heb trouwens nog een vraag : welke vriendin gaat mee (ervaring in gebergte, ...) en vooral : hoe heb je haar in godsnaam zover gekregen

Dat wil ik ook wel eens weten!
de mijne zie ik dat niet onmiddelijk doen...dus goede overtuigingstips zijn welkom

Well op da vlak hebbek wa chance gehad (hoop ik natuurlijk ze moet nog volledig bevestigen hé)

Tis een gewone vriendin dak heb leren kennen op een canyoning-kamp (ra ra ra waar ... in lamiana/ordesa)
lekker avontuurlijk kamp en wij waren me 2 denk ik zowa de meest actieve en lachende mensen.
Ze heeft dus wel wa ervaring, toen kon ze in elk geval de wandelingen zeer goed aan,
nu moest ze nog wa trainen ma ze zag da helemaal zitten

Normaal ging ik met een vriend waar ik al enkele jaren mee klim maar die heeft afgezegd
omdat hij een boulder/klim wedstrijd in afrika had.

Dus ja ik dacht ik waag het erop,
ik zei: voor da je beslist denkte best even over tfeit dat het zwaar stappen is, da we gn stinken, 0 comfort,
afzien, vroeg opstaan,...fysiek en mentaal keihard
(toen zei ze al ja)
en dan positievere punten: wandelen, genieten, oneindige landschappen,
op kompas en kaart erop uit trekken, zonnetje, bergen natuur, geen drukte, frisse lucht, rustig ‘zijn”
en toen was het helemaal in de sjakos

Dus sorry mannen, geen tips want veel overtuigingskracht was er ni nodig,
zoek u gewoon ne vriend of een vriendin die da wel ziet zitten

Gr, Ward

Is die engelstalige gids van de HRP beter dan de nederlandstalige versie? Ik heb op de site van Tom Joosten gezien dat er een nieuwe versie aankomt in 2009, maar dat die enkel in het engels zal verschijnen wegens tegenvallende verkoopcijfers voor de nederlandstalige versie. Dat vind ik wel jammer, want het leest natuurlijk altijd makkelijker in de moedertaal natuurlijk. Daarstraks bij Bever me nog serieus moeten inhouden om The Pyrenees van Kev Renolds te laten staan.

Hoi iedereen, ik heb naast deze thread ook maar een soort blog geopend,
Zeer zeer gelijkend aan die van Willem , helaas zullen de teksten iets minder mooi zijn maar ik zal
men best doen om zoveel mogelijk te noteren, en de gevoelens en indrukken te proberen duidelijk maken.
Al vrees ik dat ik Willem zijn ongelooflijk gedetailleerde uur en hoogte en afstandnotatities niet ga kunnen evenaren
en de foto’s vrees ik ook voor maarja, kzal proberen ook zoveel mogelijk foto’s te nemen onderweg!!

Ik ben alvast begonnen met uit te zoeken hoe die blogsite werkt, hier is de link je mag em al vast is
bezoeken alhoewel er nog niet veel opstaat

http://pyreneeenoversteek2008.wordpress.com/home/

Ik vlieg terug in men studies, nogmaals succes aan alle studenten in de examens

Keep on walking, Ward

Kheb nog een vraagje,
ik weet dat het zeer afhankelijk is van gebied tot gebied,
en van de zuinigheid van het trekken, aantal campings die je gebruikt enz.
Maar is er iemand die concreet durft schatten wat zo’n trektocht gemiddeld kost.

Tis nogal rechtuit gevraagd ik weet het, maar het kan toch een vrij bepalende factor worden uiteindelijk
daarom dat ik toch een idee wil hebben.

Gr,Ward

ward,

volgens mij hangt dat af van nogal wat keuzes die je dient te maken

1. vervoer : trein, bus, vliegtuig, autostop,.... allemaal verschillende prijskaartjes (die dan nog sterk afhankelijk kunnen zijn van het moment dat je boekt)
2. overnachting : campeer je altijd wild en heb je reeds al je materiaal of moet je dat nog aankopen, opteer je voor hutten of campings
3. voeding : opteer je voor vriesdroog (duur) of droog je zelf je voeding, of beperk je je tot conserven, eet je af en toe in een hut en bevoorraad je je in een hut of daal je af naar een grotere stad om een warenhuis op te zoeken....
4. lidmaatschap bergsportvereniging, ongevallenverzerking en eventueel reisverzekering
5. kaartmateriaal (klinkt mss gek maar voor 7 dagen stappen in saltfjellet (noorwegen) had ik voor om en bij de 100 euro kaartmateriaal nodig)

maw, begin eerst eens concreet te plannen wat je zelf wil voor transport, verblijf en voeding, ga dan eens online wat sites bekijken om de kost te bepalen en maak het sommetje. Als je dat hebt neem je best nog een relatief grote foutenmarge om niet voor verrassingen te staan als je de eindafrekening maakt

Volgens mij kan je best je budget relatief ruim rekenen tov de gemaakte plannen. niets zo vervelend als keuzes moeten schrappen omwille van de kostprijs....
Vorige zomer in noorwegen een jong duits stel tegengekomen. Zij had een serieuze knieblessure opgelopen waardoor verder lopen uitgsloten was. vliegticket terug omboeken was duur, overnachtingen in gasthuis ook, en buiten slapen op een camping waarbij je elke dag een aantal uur regen over je heen krijgt is alles behalve gezellig. daarbij waren bezoekjes aan musea, ... uitgesloten wegens “te duur”

WIllem, ik ben nu volop je verslag aan het lezen en ik zat het deel vignemale-ordesa-gavarnie
op dag 23, de plaats waar jij stond ben ik 3jaar geleden ook geweest
wij hebben toen een wandeling vanuit bujaruelo door de valle de ara tot aan refugio del vado de ordiso gegaan,
daar valle de ordiso ingegaan tot aan cabana de ordiso en daar dan via een col (2232m) doorgestoken naar valle do otal,
aan de col ben ik nog even met een vriend een kijkje gaan nemen op een topje (2328m) maar zijn we zeer snel afgedaald vanwege de
dreigende lucht en toenemende wind. Na een stevige afdaling a l’improviste zijn we via valle de otal teruggekeerd naar bujaruelo

ik geloof “wandeling 19 avonturieren rondom pico de ordiso” in het boekje “spaanse pyreneen aragon in 50 wandelingen” van ton joosten

Een absolute aanrader, avontuur en schoonheid!!

Over het algemeen zijn valleien van de ara richting panticosa zeker mee van de mooiste die ik tot nu toe gezien heb, glooiender maar toch imposant!

gr, Ward

Ben ondertussen geariveerd aan het deel rond de ordesa, het is inderdaad heel spijtig dat je de faja de pelay niet hebt kunnen doen,
deze is grandioos mooi, maar nog een grotere aanrader is als je aan punta acuta rechtdoor gaat en op de hoogste rand van de vallei het
pad volgt kom je automatisch uit bij goriz, je krijgt er een combinatie van stijle wanden, het gevoel van ophet hoogste punt te staan en tegelijk ook niet,
het begint met een breed pad dat tot aan een uitzichtspunt doorloopt waar de toeristen uitstappen, daar wordt het smaller en loop je over de
uitstulpingen van de hoogste terassen.
Nog verderdoor kom je op een gigantisch hoogteweiland terecht vol bloemenpracht, ongelooflijk voor een bivak, rechts zie je de zijvalleien van de
valle de anisclo (je kan er zelfs wandelen over het weiland tot aan de anisclo zelf),
er is ook nog de pico mondoto, ook bereikbaar via het weiland, die een uitzicht geeft over de anisclo en de monte perdido uit een
hoek waaruit je hem nog nooit gezien hebt (wij hebben voor de mondoto nog een andere wandeling vanuit Nerin gevolgd)

Verderdoor kom je op een vreemd pad, zeer rotsachtig maar vol gras, een plek waarlangs de wolken de vallei binnentrekken, hier kan het zicht wel beperkt worden
tot max10m, dit geeft een zeer ‘elfachtig’ effect, je vergeet eventjes dat je je in de gigantische circo de soaso bevindt, uiteindelijk kom je uit bij goriz

(daar zijn we dan afgedaald, heb ik me even druk gemaakt in de ongelooflijke hoeveelheid toeristen die daar uitgeput neerzakken,
en via de nogal saaie toeristenroute teruggekeerd)

Ook een aanrader dus!

Beter nog, ik raad je aan om in Torla te overnachten, er zijn zeer goedkope verblijven die helaas genoeg steeds duurder worden door het toenemende toerisme
en dan gewoon de rondwandelingen vanuit Bujaruelo en in de ordesa en als je een eindje wil rijden de valle de pineta naar de noordzijde van de perdido te doen
ook in anisclo zelf zeker de moeite, of zoek zelf je pad zoals jij dat gewoon bent!

Voor de geïnteresseerden: op 2 en 3 februari is er een fiets & wandelbeurs in Amsterdam. Er worden ook verschillende lezingen gehouden door bekende buitensporters waaronder Ton Joosten. Ik ga er wss weleens een kijkje nemen.

Allez, hier een raming van wat ik voor die 55 dagen heb uigegeven :

- kaartmateriaal : 100€ (in totaal 9 kaarten)
- transport (TGV) : heen 90€, terug 150€. Maar die terugreis was dan ook maar 14 uur op voorhand geboekt. Het kan dus stukken goedkoper.
- overnachting : 8 nachten camping (samen 48€), 1 nacht hotelleke (35€). Al de rest wildkamperen.
- Internet onderweg : samen zo’n 30€
- eten : rekende ik op 8 à 10 euro per dag. Voor 55 dagen dus +- 500€. Maar : eten doe je thuis ook (minder wel). In die wetenschap werd dit gedeelte door mijn ouders betaald. Dit reken ik dus niet echt mee.

Maakt alles samen zonder het eten 450€. Daarvoor moet ik 5-6 dagen gaan vakantiejobben. Voor 55 dagen vakantie. da’s bijna belachelijk he.