Hiking-info.net

ah super, ik zal me er niet te hard op vastpinnen want hier en daar moet ik nog wat materiaal aankopen,
ik hoop ook op een kleine sponsoring van men ouders

Iets wat ik nog moet aankopen is een goede tent, in schotland zijn we er zomaar met een iglotent voor 4personen op uit getrokken
(toen waren we ook met 4) maar dat monster woog een ton, zelfs als we het verdeelden tja zo leer je bij hé

ik was nu aan het twijfelen tussen een lightwave g1 omwille van zijn geodetische vorm - lichte gewicht
is het dan aan te raden van de extended te kopen, om bv kookplaatsje te hebben of voor de rugzak of beter niet?
Anderzijds zou ik wel de f2 willen kopen maar ik vrees dat die buiten mijn budget zal liggen, concrete prijzen moet ik nog opzoeken,
ben wel naar de tentenshow geweest, maar is ondertussen wel al even geleden.
http://www.lightwave.uk.com/en/tents_2person.php
Of als jullie andere modellen aanraden

En dan nog wat kleine dingetjes zoals een good handdoekje, paar basic trekking dingetjes die allemaal nogal meevallen.

Dan ja vervoer is een vaste kost waar niet onderuit te komen is, in schotland hadden we heen en terug tickets maar door een wijziging in het programma, zijn we vroeger vertrokken
=> 1nacht overnacht op de vlieghaven smorges gaan vragen of er nog plaats was: ja massas zei hij, maar tkost u welhet 3dubbele van de prijs per ticket! :-o
We hebben toen maar besloten van met de trein door te reizen en de ferry te pakken.

Voeding had ik absoluut geen idee wat ik er voor moest schatten, maar dit lijkt me inderdaad haalbaar, tenslotte koop je geen frisdrank of andere dure dingen.
Bedankt

Ward

Ward,

ikzelf ben ook aan het kijken voor een nieuw tentje en dat wordt hoofdwaarschijnlijk ook een lightwave. Ik zal hierover misschien nog eens een apart draadje starten om wat meer gebruikservaringen te bekomen. Ik heb eens met de belgische verdeler van Lightwave gemaild omdat ik zit te twijfelen tussen de G1 en de G2. Ik zou de tent vooral solo gebruiken, maar aangezien ik niet het kapitaal heb om 2 tenten te hebben koop ik er ineens ook een waar mijn vriendin mee kan. De verkoper raadde mij de G2 aan om mijn lichaamslengte (196 cm), bij een G1 zou ik wss met mijn voeten tegen het zeil van de binnenkant liggen duwen. De G2 is ook iets breder en ook al ga je met je vriendin iets meer slaapruimte op zo’n tocht is toch wel van belang denk ik. Als je echt binnen wilt koken dan kun je miss beter voor de xt versie gaan ipv de F2. Je hebt meer binnenruimte voor hetzelfde gewicht (die voortent is echt gigantisch meen ik me te herinneren van de tentenshow vorig jaar) enkel is ze dan niet volledig geodetisch maar weet niet of dat zoveel uitmaakt. Je zou miss ook eens kunnen kijken naat de G2 Mountain, maar ik denk niet dat je daar in kunt koken tenzij miss met de deur open. Op de fotos loopt die voortent toch redelijk stijl af. Ze is wel een beetje zwaarder (3.07 kg) maar ik ken toch wel wat bergliefhebbers die heel content zijn van deze tent.

Op hiking.be staat er een review van de G2 ultra en Joachim was er toch redelijk content van.

G1Ultra: € 495
G2 Ultra: € 560
G2 Ultra XT: € 660
G2 Mtn: € 660
F2 Ultra: € 595

Slecht nieuws,
Die vriendin waarmee ik ging gaan zal waarschijnlijk afhaken, (al een geluk dat ik dus geen tips gaf om je vriendin te overtuigen )
ze wil heel graag mee maar haar vader komt juist naar belgie voor 1 maand, knal op die reis natuurlijk.
Tja en ze ziet hem practisch niet dusja dat ene moment wil ze wel blijven.
Pech voor mij, maar ik laat de moed (nog) niet zakken, ik ben nog op zoek naar andere mensen die mij willen vergezellen in de reis.

Ik begin zelfs stillaan te overwegen om volledig alleen te gaan, maar de risico’s lijken mij wel heel groot..
Ik denk ook dat zo een lange trektocht volledig alleen niet echt haalbaar is.

Waarschijnlijk is er wel iemand die ik vorig jaar in schotland leerde kennen op de westhighlandway
die een deel van de reis wil meedoen, maar hoelang weet ik niet… dus misschien is dat wel een optie.

Maar zoals willem zijn tegenslag heeft gehad op het einde van zijn tocht,
stel dat ik dat heb maar dan in het midden van de bergen..

De eerste tegenslagen duiken op

Gr, Ward

Meteen nog een vraag, ik mag van men ouders alleen gaan,
maar ik moet altijd contact kunnen maken, dwz als er mij iets overkomt eender waar in de bergen, dat ik bereikbaar ben of iemand kan bereiken..
Ik was op zoek naar oplossingen, en één ding dat zeker macheert is een satteliettelefoon, nu die dingen beginnen van 850€
en da vrees ik da ik niet kan halen… Heeft er iemand een andere oplossing voor dit probleem

Gr, ward

Ward

Overal bereikbaar zijn ben je met een dure satelliet telefoon ook niet. Dat ding werkt op stroom. Als de stroom op is? Zijnde je bent niet in de bewoonde wereld met een stopcontact in de buurt of de batterijen zijn plat? Dus pak gewoon je gsm mee. Stuur iedere avond een sms wat je de volgende 2 dagen gaat doen. En waar dat je zit. Kwestie dat als je 3 dagen niets van je laat weten dan kunnen je ouders je laten opzoeken op basis van de laatste coördinaten die je opgaf. Ga eens zien voor een reisverzekering waar opsporing van personen in zit. En bespreek dat met je ouders.
Om rond te komen met je gsm zet je die alleen op als je een sms verstuurd. Ik heb een gsm die +/- 1 week stand by kan zijn mits goede bereikbaarheid. Als ik die maar 1 maal per dag op zet dan houdt die het 3 weken uit op een volle batterij. Let wel op dat je gsm nooit koud wordt. Dat is nefast voor batterijen. Kan zijn dat die dus ‘s avonds mee de slaapzak in moet.

jaja, bezorgde ouders, ik kon er van meeklappen voorbije zomer
Een satelliettelefoon lijkt mij ook een beetje overkill.

Ik heb ook gewoon met gsm gewerkt. Je hebt in verlaten massieven dikwijls geen ontvangst, maar op “strategische plaatsen” zoals cols, bergtoppen of in het verlengde van een vallei met een dorpje is dat meestal wel het geval. Het is een beetje kijken op de kaart waar je bereik denkt te zullen hebben. Op die twee maand denk ik dat ik zo, op hooguit drie of vier dagen na, elke dag een berichtje heb kunnen sturen.

Verder heb ik toen ook een soort codetaal ontworpen, waarmee ik het thuisfront op de hoogte hield van mijn vorderingen en plannen. Dit gebeurde dan aan de hand van die onmogelijke parcoursoverzichten die ik op voorhand in excel maak (zie ook het pyreneeën 2008 draadje). Een bericht was dan iets in de aard van :
128-141 m153-155 om168-173 w01-01 2go + kleine mededeling
128-141 : vandaag van punt 128 tot punt 141 gestapt
m153-155 : morgen tot ergens tussen punt 153 en punt 155
om168-173 : overmorgen tot ...
w01-01 : zonnig en warm weer
2go : komende twee dagen mogelijks geen ontvangst - geen zorgen maken indien geen bericht !

Lange sms’jes sturen van in het buitenland kost veel geld he

M’n gsm kan thuis zo’n 5 dagen zonder oplaadbeurt als ik niet bel.
Ginds stond ie een 5 à 10 minuten per dag aan. Eén keer per week een paar minuten bellen. Na twee maand was de batterij nog steeds halfvol !

Ward,

ik had begrepen dat je familie op dat moment in Torla zou zijn.
Bijna halverwege.
Dat kan een zege zijn in de logistieke ondersteunen.
Het droppen van voedselpaketten ed maar tegelijkertijd
zou dat je wel eens kunnen ‘verzwakken’ op momenten dat het even moeilijk
gaat om door te bijten.
-maar misschien is dat meer mijn, dan jouw verhaal-

Ivo

WIllem, wat gaf dat dan indien je van route veranderde
En stel dat je je been breekt in een vallei zonder ontvangst, hoe los je zoiets op? 
kstel de vraag maar om men moeder wat gerust te kunnen stellen hé want ik zoek men been ni te breken in de vallei héhé
maja stel dus da da gebeurd wat dan..
Ik ga hier in elk geval al eens testen met men gsm hoe lang hij het volhoud als ik hem slechts een paar minuten per dag opzet
Nog een vraagje, had je twijfels bij je vertrek of het wel een goed idee was om zo alleen te gaan?
Heb je het niet vaak gehad dat zo de angst bovenkomt dat je misschien toch verkeerd zit en dat je je vast aan het lopen bent..
(ik zit ondertussen bij dag 52 van je verslag, ik heb tot nu toe met open mond zitten lezen

En inderdaad Ivo heb je gelijk dat dat kan zorgen voor een goede logistieke ondersteuning,
ik zoek hen ongeveer in de helft van men reis daar te ontmoeten even heropladen, zwemmetje doen, verfrissen.
Goed eten
Maar dat is niet echt een zwaktepunt, ik denk dat ik met even veel plezier terug vertrek als dat ik er zal aankomen…
Alhoewel ik mezelf allicht wat beter zal leren kennen onderweg en het misschien helemaal anders uitdraait.
echt voedselpakketen zou ik hen niet willen laten brengen, het volledig op jezelf gericht zijn is iets waarvoor ik het ook doe.

Natuurlijk met de nodige berichten voor het thuisfront!

Het enige waar ik wat tegenopzie en aan de andere kant ook wel naar verlang is het alleen zijn, savonds in de tent
het geeft natuurlijk de kans om dubbel te genieten va de omgeving maar aan de andere kant is het toch tof dat je het kan
delen met iemand. Of onderweg dat je weet dat er nog iemand bij je is.
Het heeft echt 2 kanten zo alleen zijn.

Ik heb vorige zomer de gr10 af en toe gekruist toen ik de transpirinaika fietste.

http://picasaweb.google.com/hendrickx.maarten/SpaansePyreneeen2007

Ik heb ook een ongeruste moeder en de gsm doet het meestal wel. Af en toe moet je wat rondlopen om te zien waar je de beste ontvangst hebt.

Ward, aangezien mijn tentje verkocht is, kan ik je helaas niet meer van dienst zijn. Maar ik vond dit bij de nl collega’s: http://www.hiking-site.nl/prikbord/dcboard.php?az=show_topic&forum=135&topic_id=3886&mode=full

Ward Demaere - 09 januari 2008 09:55 PM

WIllem, wat gaf dat dan indien je van route veranderde
En stel dat je je been breekt in een vallei zonder ontvangst, hoe los je zoiets op? 
kstel de vraag maar om men moeder wat gerust te kunnen stellen hé want ik zoek men been ni te breken in de vallei héhé
maja stel dus da da gebeurd wat dan..

Ik ben wss nog iemand van de oude stempel en steek schril af tegen die nieuwe generatie jeugd die met de SMSvinger is opgegroeid. SMS’en versturen naar het thuisfront probeer ik net zo weinig mogelijk te doen. Op mijn allereerste trekking had ik zelfs nog geen GSM. Ongeruste moederkloeken moogt ge niet te hard verwennen. Als je door omstandigheden niets meer kan versturen en dit wat te lang duurt, wat gaan ze thuis dan doen? Nee, een GSM neem ik mee voor noodgevallen en niet om een dagboek door te sturen. Maar uiteraard moet ge mij niet volgen want ik ben een speciale in dat soort zaken. Mijn stelling: solotrekken = compleet van de buitenwereld afgesloten zijn. Voor mij geeft dat een kick.

En uw been breken… Als je uw been breekt op trekking op een wijze dat ge geen poot meer vooruit kunt dan zijt ge volgens mij toch bezig geweest met iets anders dan de trekking. 

Ward Demaere - 09 januari 2008 09:55 PM

Het enige waar ik wat tegenopzie en aan de andere kant ook wel naar verlang is het alleen zijn, savonds in de tent. Het geeft natuurlijk de kans om dubbel te genieten va de omgeving maar aan de andere kant is het toch tof dat je het kan delen met iemand. Of onderweg dat je weet dat er nog iemand bij je is. Het heeft echt 2 kanten zo alleen zijn.

Ward, ben je er al eens alleen op uit geweest, een korte trekking of dagtochten in de bergen? Alleen zijn ervaart iedereen anders. Ken jezelf. Solo moet je alles zelf kunnen. Oriëntatie, juiste beslissingen kunnen nemen bij allerhande gevaren, jezelf in toom kunnen houden, niet paniekeren in beangstigende situaties… Weet hoe dat bij jezelf zit. De sleutel tot succesvol solohiken liggen in deze dingen.

Trouwens die link van Jonas naar die akto, supertent voor zo’n onderneming! Ik zou niet twijfelen.

Ge zijt ook al iets ouder dan Ward he Joery.
Thuis hebben ze mij voor de keuze gesteld : Je gaat enkel en alleen en je krijgt enkel en alleen financiele steun voor het voedsel als je zoveel mogelijk iets laat weten. Dan is de keuze rap gemaakt. Ik heb hier ook niet echt een probleem mee en dit ontneemt mij de kick van het solotrekken niet.
Maar idd, dat is een zeer persoonlijke kwestie allemaal.

Het tweede deel van Joery z’n post kan ik enkel beamen. Solotrekking vraagt een zekere maturiteit. En wanneer je het goed aanpakt zorgt het ook voor maturiteit, veel meer dan trekkings met meerdere personen. Ik geloof nooit dat je na een geslaagde trekking met gezelschap zo een (zelf)voldaan gevoel kunt hebben als na een geslaagde solotrekking.
(wat overigens totaal niet betekent dat ik niet graag met vrienden ga trekken)

Ik zie het een beetje anders.
Sms naar huis om te weten waar ik zit. Zodat ik weet dat het thuisfront weet waar ik zit. Dat als er iets mis zou gaan de zoektocht naar mij efficiënter kan verlopen. Zodoende dat ik meer overlevingskans heb. (Dat heeft met de gemoedsrust van het thuisfront als mezelf te maken.)

Dat klinkt misschien angstaanjagend. Maar een van de regels van het ‘bergbeklimmen’ is te laten weten waar je zit. En hiermee bedoel ik echt alpinisme. Een huttenwacht gaat geen alarm slaan als jij naar die wand bent getrokken en hij om 2h ‘s nachts nog bewegende lichtjes ziet. In de bergen is dat niet het thuisfront maar het huttenboek wat je inschrijft. Een gsm is gewoon een modern ding om diezelfde functie te vervullen. Als er iets mis gaat en je hebt hulp van 3den nodig verhoog je jou overlevingskans als de zoektocht efficiënter kan gebeuren. Je sterft niet van een gebroken been. Maar dat gebroken been kan ervoor zorgen dat je binnen de 3 dagen niet aan water geraakt en dus dood gaat omwille van uitdroging.

Voor solo of duo of whatever trekking geld hetzelfde. Als iemand weet waar je zit gaan je overlevingskansen verhogen mocht er iets mis gaan. Met welke middelen je dat doet is jou zaak. Dat kan met rooksignalen, een fluitje, een lichtstok of een gsm zijn.
Een gsm kan redelijk nutteloos zijn in een noodsituatie als de batterij plat is of jij het juiste telefoonnummer niet weet.

Je GSM is ook traceerbaar als hij in contact staat met een zendmast. In de toekomst zouden zulke toestelletjes in de buitensport volgens mij wel eens een doorbraak gaan maken. GPS in de GSM.

Maar we zijn volledig off-topic aan ‘t gaan.

Ah ja, je zal dit wss al wel kennen maar mocht het niet zo zijn, je kan eender welk GSM-nummer zelf traceren. Kijk hier . 

tsss, joery, toch nie op uw werk

en ik had voor de veiligheid nog uwe nummer ingetypt