Hiking-info.net

Kwestie van een vraag te beantwoorden die velen onder ons zullen hebben, waardoor je niet al je vakantiemogelijkheden hieraan kan wijden, wat toch wel jammer is, want er zijn zoveel tochten die echt gedaan moeten worden…
Mijn tactiek is alvast de volgende: proberen te achterhalen wat haar (in mijn geval dan) tegenhoudt van het te doen/leuk te vinden. Meestal zijn dit practische dingen(bv: “kheb et snachts koud aan m’n voeten"=>dan koop ik vr een of andere gelegenheid donsslofjes ...), indien het inhoudelijk “het stappen” is, probeer ik ervoor te zorgen dat er een combinatie inzit…
Iemand nog ideetjes?

Bij mij is mijn vriendin gewoon fysiek niet in staat om de tochten mee te doen die ik graag zou willen doen. Ik ben nogal een stevige vent (1m96, ongeveer 100 kg) en zij een tenger popemieke van met moeite 50 kg. Dagtochtjes allemaal goed en wel maar hijs ze ne trekkingrugzak op en ze valt bijna om . Zelfs als ik al het zware materiaal draag lkt het nog niet dus heb ik het opgegeven. Ik ga solo trekken.

Maar dan is voor u (naar mij toe dan) de vraag nog niet goed volledig beantwoord: hoe krijgt ge uw vriendin zover da ge Solo moogt gaan trekke, en met welke voorwaarden?(GSM om de zoveel dagen, uren op, of iets laten weten om de zoveel dagen...) of enkel als ge ook evenveel met haar weggaat enzo… hoe lukt dat bij jou?

Zeker en vast ervoor zorgen dat ze de eerste keer niet (te veel) afziet!
Daarom zou ik zeker opteren voor een huttentocht.
(is mss ietsje duurder, maar ... het kan wel heel veel opleveren...)

Kies een tocht in een indrukwekkend bergebied dat zo goed als iedereen mooi vindt, kwestie dat ze direct “verkocht” is aan de bergen…
Zorg ervoor dat je zeeeeker genoeg warme kledij meehebt, als ze koud heeft mag je het vergeten…
Een bestemming waar het zonnetje schijnt wordt altijd geapprecieerd.
Zorg ervoor dat je toch ietwat degelijk materiaal meehebt (probeer eventueel te lenen).

En zorg dat het relaxed blijft: combineer het bijvoorbeeld met achteraf een paar dagen strand (indien mogelijk) om op het gemak uit te rusten zodat je niet vermoeid moet thuiskomen.

Als je hier al mee rekening houdt, heb je toch al heel veel kans om succes te hebben!

(Zo lukte het van mij toch...)

Awel, rustig aanpakken en stap voor stap opbouwen.

Heb het eens met een vriend gedaan. (omgekeerde wereld dus) Eerst rustig vanuit hotel dagtochten doen. Hij wilde om te beginnen de gemakkelijke wandeling doen. Ik had gezegd dat we direct met de moeilijke gingen beginnen. Compromis; de tussenwandeling. (dat was mijn bedoeling op voorhand...) De gemakkelijke was voor mensen met buggies, de moeilijke was direct 1500m op en neer. De tussen was 1000m op en neer. Was met intersoc. Dus hotel; ge steekt ‘s avonds uw voeten onder de tafel. En goede douche op de kamer etc.
De gids (da kan je afspreken) hield dus die eerste dag een pauze. Toen gaf hij het voorbeeld dat ‘als je nu het idee hebt dat je tong tussen je tenen hangt en je met moeite kan volgen’ dat je dan best de gemakkelijke wandeling doet. Dat als je nu zegt ‘ok, alles inorde maar toch is een pauze wel gekomen’ dan zit je goed qua niveau. ‘Als je nu je afvraagt waarom we stoppen’ dan moet je de moeilijke wandeling doen. Mijn kameraad kennende was het laatste het geval. Hij heeft naar mijn mening een sterk lichaam. Dus de volgende dagen hebben we de moeilijke wandelingen gedaan met tussendoor ook een boottocht en een zuipfestijn (ge koopt een glas en in de ganse binnenstad moogt ge dat die dag gratis laten vullen).

Best is ervoor te zorgen (m/v) dat de conditie voordien een beetje goed zit. Als je geen conditie hebt dan gaat er niets. En dan geniet je nergens van. En dan wil je dat niet meer opnieuw doen.

En inderdaad; voor ieder wat wils. Als zij graag op het strand ligt en jij graag trekt; gr20 corsica met daarna een weekje strand liggen.

Als je solo wil gaan trekken; afspraken maken. Ik doe dit, dit en dit en dan heb ik dan de tijd om dat te doen. En dat communiceren met je vriendin = zeer belangrijk.
Vb. ik zaag de boom om in de tuin en zaag die tot in stukjes in de kelder, ik repareer het dak, boen de parket, ik zorg dat de wagen gesmeerd is, ... Zodoende dat je inbreng in het huishouden minder gemist wordt.
Anders krijg je de opmerking dat je altijd gaat lopen.

grappige topic

- je moet zorgen voor voldoende afwisseling (maar ik vind dat voor mezelf ook belangrijk)
- zoals gezegd is moet je de eerste keer zorgen voor iets spectaculairs (vb ordesa, of de alpen met een eerste laagje sneeuw, maar bij dat laatste absoluut zorgen voor warme en waterdichte kledij)
- het zonneke!! jammer genoeg kan je dat niet altijd op voorhand regelen. de pyreneeën zijn daarvoor niet slecht.
- lekkere maaltijden (dat is trouwens ook voor mij zeer belangrijk! Daarom sleur ik minder en minder al die rotsooi mee naar boven, maar geniet ik van een maaltijd in een hut)
- eerste bivak moet je ‘romantisch’ maken. zorg voor een flesje wijn, eventueel een kampvuurtje. Zo zal ze de nachtelijke geluiden snel vergeten. Indien wijn teveel weegt volgens het de hoeveelheid alcohol erin, vul je drinkbus met porto of zo (whisky valt meestal minder in de smaak)
- bij wintertrekking zorg je best voor een plaats met een haardvuur. Dit brengt wat sfeer en warmte tijdens de lange donkere avond.
- als je in een abri of onbemande hut overnacht, leg dan NIET uit waarom je je rugzak ophangt en niet op de grond laat staan.
- zorg voor voldoende pauzes, rustdagen en ontspanning
- stel het niet uit, maar neem haar zo snel mogelijk mee. want van uitslel komt…
- op moeilijker terrein moet je zelfzeker overkomen, dan zal ze minder snel angstig worden.

Bij mij is het alvast gelukt… 2 dagjes wandelen bij anseremme, je weet wel, aan de monding van de lesse heb je mooie rotsen en een spectaculair gelegen kasteel. Ik heb een pad gekozen waar er wat klauteren aan te pas kwam. ‘s avonds een gezellige bivak gezet op een prachtig plaatsje, lekker gekookt en porto gedronken…
‘s ochtends niet al te vroeg opgestaan (dit ben ik vergeten bij m’n tips)
enkele maanden later kwam een winter/herfst-tocht in de algauer. Prachtig weer gehad, zelf kunnen picknicken in t-shirt in de sneeuw. En door het witte kleedje over de bergen en staalblauwe hemel waren er prachtige uitzichten! 2 maal geslapen in een winterruim van een berghut.
en ze was verkocht.
Ik heb haar kunnen warm maken om in februari haar eerste 4000-er te beklimmen in marokko.

Vrouw van… dus even vanuit a woman’s point of view: hoe heeft hij, die al veel langer met hiking bezig is dan ik, mij kunnen overtuigen om mee te gaan? Eerst door erover te praten. Dan zijn foto’s te tonen. Vervolgens een weekendje Ardennen en Vogezen. En last but not least: ik mocht een bestemming kiezen, Corsica is het geworden. Wintertrekking is voorlopig niets voor mij, hoewel ik dit jaar wel wil gaan stappen in de sneeuw maar dan wel in hutten slapen. Hij regelt alles: de routes, het eten, het materiaal. En ik ga mee. Voor de rest was het voor mij vooral een klik maken. Ik redeneer dat dit een type reizen is dat ik later niet meer zal kunnen doen (toch niet met de tent en andere inboedel). Bovendien vind ik het super dat we dit samen kunnen meemaken en dat ik hem dat plezier kan geven. De eerste keer dat ik meeging was met een ander koppel en ik heb ontzettend lopen vloeken. Ik vond het lastig en vroeg mij af waarom ik niet zoals het merendeel van de andere vrouwen, op mijn gemak ergens mijn voeten onder tafel kon schuiven. En het valt absoluut niet te ontkennen dat het knap lastig is! Maar met een positieve ingesteldheid en heel wat doorzetting kom je er wel en dan is het genieten. Genieten van de natuur, van elkaar, van de vrijheid en vooral van de rust. Dat laatste is doorslaggevend. Nergens anders kan je die rust vinden dan ergens moederziel alleen met een tentje in de vrije natuur. Als ik het echt lastig heb, dan zaag ik wat; soms kibbelen we een beetje, er valt wel eens een traantje maar dat gaat wel over. De voldoening die je hebt over jezelf als je je grenzen hebt moeten verleggen, de trots die je blijft voelen elke keer als je naar jouw foto’s kijkt, dat is de kers op de taart. Terwijl ik eraan denk: hij heeft mij een klein fototoestelletje gekocht en een jaarabonnement op Flickr betaald; dat heeft bijzonder véél gedaan aan mijn goesting en ingesteldheid om mee te gaan. Het is een bezigheid tijdens het wandelen en een prachtige herinnering achteraf.
Wat lengte, gewicht betreft: ikzelf ben 1.75m, weeg 58 kg. Wat dus ook niet veel is. De eerste keer dat ik mijn rugzak aandeed viel ik ook bijna achterover maar gezien je als vrouw gevormd bent om kinderen te baren , is het bekken meer dan sterk genoeg om een rugzak te dragen. Bovendien zijn het de slanke vrouwen die het gemakkelijker hebben denk ik. Het is minder gewicht naar boven sleuren. En daar nog eens bovenop zijn wij, vrouwen, toch het sterkste geslacht ? Alles hangt af van de state of mind.
De volgende vraag: hoe ga ik ermee om dat hij solo gaat trekken? Helemaal solo, moeilijk. Met vrienden, gemakkelijker. De reden: ongerustheid. Zelfs al weet ik hoe het eraan toegaat. Maar ik geef wel eerlijk toe dat ik mij meer zorgen maak om de autorit dan het wandelen zelf. Het enige wat ik eis, is dat hij een duidelijke route achterlaat van waar hij naartoe is en het telefoonnummer van één van zijn beste vrienden die ook veel bergervaring heeft. Als er iets gebeurt, kan ik toch iets doen. De laatste keer was ik razend toen ik achteraf vernam dat hij een extra route had gedaan zonder iets te laten weten. Niemand wist waar hij was. Gelukkig was hij veilig en wel thuis, alhoewel de veiligheid in mijn buurt een tijd lang niet gegarandeerd kon worden. Dus, om het kort te maken: uw verantwoordelijkheid opnemen, duidelijke afspraken maken en elkaar de vrijheid gunnen. We leven maar één keer!

Als we in de Pyreneeën waren heb ik trouwens een rustdag ingelast. Ik had alweer een ontsteking aan mijn knie en ik heb geleerd te luisteren naar mijn lichaam. Hij is dan een dag alleen gaan stappen. Dat ook moet kunnen!

Dit jaar hebben we zoals eerder aangegeven alletwee water bij de wijn gedaan. Eerst hebben we een kleine week in de Pyreneeën gezeten daar een paar dagwandelingen gemaakt, daarna nog eens een klein week naar het strand. Dat werkt goed voor ons ik heb er geen probleem mee om haar dan ook haar pleziertje te gunnen je bent tenslotte met twee. Maar toch wil ik dit jaar echt een serieuze trekking doen en dat moet dan maar solo. Ik ga in ieder geval duidelijk het plan voorleggen dat ze weet waar ik uithang en ook voor het geval er iets mocht misgaan, op afgesproken tijdstippen in contact treden. En de belofte dat we dan later op het jaar nog eens een vakantie samen doen. Ze ziet me graag en weet dat dit het liefste is wat ik doe dus ze zou me zeker nooit tegenhouden, me alleen 1000 keer op het hart drukken om voorzichtig te zijn en geen waaghalzerij uit te halen, maar zo zijn vrouwen nu eenmaal . Langs de ene kant vind ik het wel jammer, want zou veel liever die speciale momenten op een afgelegen plek voor mijn tentje met haar delen, maar ja het is nu eenmaal niet zo. En langs de andere kant ik kan echt wel genieten van zo in je eentje je te laten opnemen door de natuur het tijdstip dat je stopt met denken maar gewoon geniet van de omgeving, de fysieke arbeid… als je alleen op weg bent beleef je alles nu eenmaal veel intenser.

Jonas,
waar een wil is , is een weg.
Als een zware rugzak het probleem is, dan maar het gewicht naar beneden halen.

Ik zit nog lang niet aan de overtuigen-voor-mee-te-gaan fase, wel volop aan de overtuigen-dat-alles-wel-in-orde-komt fase
(moeilijk hoor, overtuigen hoe veilig de Caucasus wel niet is… )
maar de tips die ik hier lees zijn handig voor de toekomst, ik heb zelf enkele jaren geleden een strand/berg vakantie in Corsica gedaan en denk dat dat een zeer goede
combinatie is voor mee te starten (opgepast, in de zomer is het daar heeeet in de bergen dit kan dus wel negatief werken ook, goed plannen die handel) en
alhoewel ikzelf minder op luxe ben ingesteld denk ik dat de meeste vriendinnen het niet echt apprecieren als je haar wilt overtuigen om twee weken zonder douche en met 2 T-shirts op reis te gaan…
misschien plan ik wel nog iets in September, met al de tips hier moet het wel lukken om haar te overtuigen!

Woubeir - 06 januari 2008 11:50 PM

Jonas,
waar een wil is , is een weg.
Als een zware rugzak het probleem is, dan maar het gewicht naar beneden halen.

In principe wel, maar ze is ook niet echt sportief aangelegd. We gaan af en toe weleens zwemmen en squashen. Maar de meeste vrouwen kunnen volgens mij gewoon niet genieten van fysik afzien. En als je het rugzakgewicht naar beneden haalt dan gaat (meestal) ook het comfort naar beneden. En dan zal de lol er helemaal snel af zijn. Ik weet dat ik me nu op glad ijs begeef want dit is een van je stokpaardjes .

Jonas,

Waarom overweeg je niet een trektocht in het noorden van noorwegen (saltfjellet/svaritsen) en er gebruik maken van de DNT-hutten?
Als lid betaal je er 100NOK (zowat 12.50 euro) per nacht en je hebt alle comfort zodat je alleen eten en kleding moet meenemen.

zuid noorwegen is ook een optie, maar de hutten zijn er duurder (vorig jaar 165NOK of zowat 20 euro) en vaak bemand, waardoor de prijzen helemaal snel oplopen.

Een leuke extra in het noorden, als je de periode een beetje goed plant, is de middernachtzon....

de tocht die Brent een paar jaar geleden maakte is echt wel een aanrader. Ben er 2007 aan begonnen maar moeten stoppen door een ongevalletje van mijn medestapper. Op de site van brent vind je een hele reeks foto’s die een goeie indruk geven van wat er in dat gebied te verwachten is. Wel rekening houden met de relatief lange dagtochten, maar met een lichte rugzak (je hoeft geen campeeruitrusting mee te sleuren) mag dit eigenlijk geen probleem zijn.

Noorwegen is op zich wel mooi, maar vrees dat ze dat misschien een beetje saai zou vinden op gebied van landschappelijk schoon. Ik kan me vergissen, maar is dat niet vaak hetzelfde landschap? Uitgestekte vlakten met in de verte gebergte’s.

Ik heb er gisteren nog eens met haar over gesproken en wou het weleens proberen. Toen ik vertelde dat haar rugzak met een huttentocht drastisch lichter zou worden, klaarde het gezicht al helemaal op. Weet er soms iemand een huttentocht van ongeveer 5-6-7 dagen in een gebied met niet al te grote hoogteverschillen, goed weer en variatie van landschappen met in de buurt een strand zodat er nog een paar daagjes strandvakantie aan geplakt kan worden?

Ik zat zelf al te denken aan de Vercors of de Mercantour. Qua weer zal je daar wel goed zitten, de fotos die ik ervan heb gezien doen mij alvast watertanden ik weet alleen niet of er veel hutten zijn in deze parken, hoe duur ze zijn of je lang op voorrand moet reserveren. Misschien dat er in de Pyreneeën ook wel mooie niet al te zware huttentochten zijn? Toch eens een van de gidsen van Ton Joosten moeten aanschaffen denk ik. De Alpen zijn natuurlijk gekend voor hun huttentochten, maar ik vrees dat dat misschien wat zwaar gaat zijn als eerste tocht.

Waarom ga je niet naar marokko?

Heb dit deze zomer ook gedaan samen met mijn vriendin (14dagen), was onze eerste trekking samen.  Wij hebben toen alles zelf gedragen, maar als ze dat niet ziet zitten kan je nog altijd u materiaal laten dragen door ezels.  Dus voor te zware rugzak hoef je u dan geen zorgen te maken, want ze brengen uw rugzak naar een afgesproken plaats.  De toubkal is echt niet moeilijk om te beklimmen.

Is een heel mooi land (van ver toch, eenmaal dichter zie je overal vuilnis), is geheel andere cultuur en zijn er zo vriendelijk, ook al hebben ze nts toch delen ze met u.
Erna kun je marktjes doen in marrakech, rabat, casablanca, ...
En uitblazen aan strand van casablanca, ...

Aangezien het zo goed is meegevallen, heb ik haar kunnen warm maken voor deze zomer mee te gaan naar Aosta (Gran Paradiso), waar het 2 jaarlijkse treffen doorgaat van de klimclub.

Jonas, wat bedoel je met “niet al te zwaar”, het blijven altijd wel bergen, ook het parc du Mercantour (moet je zeker eens doen, prachtige streek) is nog steeds redelijk wat stijgen en dalen (als je natuurlijk over de bergen heen wil )
Anders begin je eerst met een ‘vlakke’ trektocht (Schotland ofzo) vooraleer de bergen in te trekken?
wat misschien een aanrader is, is het aanschaffen van een zogenaamde vrouwenrugzak, mijn zus heeft vorig jaar een specifieke rugzak voor vrouwen van TNF aangeschaft en ze zegt dat dat een wereld van verschil maakt (het gewicht ligt meer op de heupen bij die rugzakken dus minder belastend voor de schouders en de rug)
Persoonlijk denk ik niet dat je in de Pyreneeën het soort tocht gaat vinden dat je zoekt alhoewel ik geen ervaring heb met de uitlopers richting de kust.