Hiking-info.net: Informatie over hiking, wandelen, buitensport,...

Donderdag 14 mei: Mullerthal – Houllay

• Afstand: 25.5km
• Duur: 9u00

Om zessen uit de veren en op zeven op pad. Langs de Zwarte Ernz loop ik naar de Schiessentumpel, de welbekende waterval die altijd wel ergens pronkt op vrijwel elk foldertje over Luxemburgs Klein Zwitserland. Schilderachtig is het nog steeds nu ik hier na 18 jaar nog eens terug sta. Is het al zo lang geleden? Ik ben precies al een oude zak geworden. Toen had ik als jonge dammenbouwer slechts enkel oog voor het water.

Het loopt steil omhoog het bos in. Dat wordt meteen saai denk ik bij mezelf, maar niets is minder waar. Omheen en af en toe letterlijk doorheen de kalkhoudende zandsteenrotsformaties van de Eulenburg en later Goldfralay en Goldkaul loopt het verder. Nabij de molen van Consdorf is een natuurvriend emmertjes aan het ledigen. De verkeersweg is afgezet met een lage dichte omheining. Om de twintig meter ligt er voor de versperring een emmer in de grond verwerkt. Ik tuur eens in een paar exemplaren maar ze zijn leeg. Arbeiders langs de weg spreken onze natuurvriend aan in het Luxemburgs Duitse dialect: “Und viel gefangen?” (of zoiets). Nee blijkt, weinig kikkers die in zijn vallen zijn gesprongen.

Langs de Haerbaach loopt het al snel weer omhoog naar de rotsformaties van Deiwepoetz (of ook wel Déwenpëtz). Al meteen loopt het een smalle gang in door de rotsen. Ik geraak vast te zitten met mijn rugzak. Terug achteruit wringen, rugzak af nemen en voor me uit duwen. Niet veel verder volgt een nog veel langere gang. Het is er op het einde zo donker dat ik eerst denk vast te lopen op een dood eind. Het feit dat ik daarnet, toen ik een foto stond te nemen van de eerste gang, een Nederlands koppel zag terug keren, deed me alleen maar sterker vermoeden dat het hier schijnbaar dood loopt. Terug naar buiten gekeerd en de omweg omheen de rotsen gelopen blijkt dat de gang via een grottunnel toch door de rotsen voort loopt. Dit is misschien wel de mooiste passage van de Müllerthal trail. Met hoofdlamp aan verken ik de grottunnel eens zoals het moet. Weer niet veel verder wijk ik eens van de trail af om het ondergronds circuit van de Kuelscheier grot af te leggen. Het is er nog veel frisser onder de grond.

Via de neolithische steengroeve van de Haerdbierg kom ik op het plateau terecht ten zuiden van Consdorf met weidezichten. Het duurt niet lang of de trail duikt alweer een bebost valleitje in waar het weer regelmatig langsheen rotsformaties voort gaat. Het kleine dorpje Scheidgen passeer ik kort na de middag. Nog even is het fraai wandelen doorheen de vallei van de Deisterbaach maar voorts richting Echternach is het voor mij een saaie bedoening en steek ik er eindelijk de pas in.

Voorbij Echternach volgen weer rotsformaties met klinkende namen als de Wolvenkloof en de Duivelsbres. Bij het inwandelen van de vallei van de Aesbach kom ik voor de tweede maal collega wandelaars tegen. Hier zal het niet bij blijven in deze vallei. Voorbij het Labyrint en de Perekop wordt het rustiger wanneer de verkeersweg nabij het valleitje verlaat. Nabij Houllay wordt het dal pas echt op zijn mooist. Het kleine beekje kabbelt diep doorheen een indrukwekkende kloof waar de wandelroute beneden door blijft lopen. Maar dan klimt het omhoog en kom ik bij de spelonken van Houllay uit. Ik rust even uit en wanneer het dan plots begint te onweren beslis ik om nabij maar een bivak te houden. Onder een uitstekende rotswand stel ik mijn akto op. Zo blijft ze toch droog onder het rotsafdak. Lange tijd giet het pijpenstelen wanneer ik het avondmaal klaar maak en naar binnen speel. In de avond trek ik nog met paraplu (ja ik begin verwend te geraken) de kloof weer in om de beek te bekijken. Stroomde het water daarstraks maar fletsjes, nu is een ware toevloed geworden van bruin gespoeld regenwater. Het blijft maar regenen en daarom ga ik al maar slapen tegen achten. Geen enkele moeite daarmee, ik heb nog een achterstand in te halen.

Vrijdag 15 mei: Houllay – Müllerthal

• Afstand: 9.5km
• Duur: 5u00

Op rozen heb ik geslapen. Zo weet ik niet wanneer het ophield met regenen. Na het ontbijt trek ik nog wat rond als fototoerist doorheen en boven de kloof (een vaag en een minder vaag pad loopt langs beide kanten geruime tijd langs de rand van de kloof). Wanneer ik Berdorf in loop is het alweer aan het regenen. Het dorpje gepasseerd duikt het pad het volgende kloofdal in. Hier neem ik de tijd om van de trail vandaan de rotsen van de Raiberhiel en Adlerhorst met hun grotten te gaan bekijken. Eén van de smalle grotgangen loopt tot 50m diep de aarde in. Het wordt er ijskoud beneden. Spijtig genoeg zijn er ook veel mensen die de grotten als vuilbak beschouwen.

Bij de Binzeltschloeff begint het weer te gieten en nuttig ik het middagmaal onder een vooruitstekende rotswand. Niet veel later giet het weer bij de Predigstull en stop ik om te schuilen. De rest van de namiddag bolt het in de nattigheid uit richting Müllerthal waar ik weer tot bij de Schiesentümpel door loop en het tochtje is gerond.