Hiking-info.net: Informatie over hiking, wandelen, buitensport,...

Woensdag 29 april: La Plataforma – La Plataforma

• Afstand: 6,5km
• Duur: 4u00
• Klimmen: 381m
• Dalen: 381m

Vandaag zou de oefen dag worden. Deze rondwandeling zou uiteindelijk weer uitkomen bij La Plataforma waar de bus geparkeerd stond. Overnachten deden we op Camping Gredos, op 12 km afstand van La Plataforma, in Hoyos del Espino. We hebben vandaag gebruikt om te kijken hoe de omstandigheden van het gebied zijn en hoe het wandelen in de bergen iedereen af gaat.

De tocht vertrok dus vanaf La Plataforma, vanaf waar we meteen flink omhoog mochten lopen. De eerste berggeiten werden waargenomen en de zon in combinatie met de hoogte zorgde meteen voor de eerste zweetdruppels. We zijn tot Alto del Pajonal gelopen alwaar we gegeten hebben en een groepsfoto genomen hebben. Vanaf dit punt liep de route verder over een kam richting Puerto de Candeleda. De route was over het algemeen heel goed aangegeven met steenmannetjes. Aangekomen op dit punt besloten we dat dit een mooi punt was om terug te wandelen naar La Plataforma. (Achteraf gezien geen gek besluit, want op dag 4 kwamen we erachter dat er op het stuk wat we vandaag misschien ook nog wilde wandelen erg veel sneeuw lag, en de stijgijzers hadden we nog even op de camping laten liggen.)

Op basis van de wandeling van vandaag hebben we een A-groep en een B-groep ingedeeld waarin we op dag 2 en 3 zouden gaan lopen gezien het wandelniveau van de deelnemers.

Donderdag 30 april: P (km6 op AV-931) – Refugio Llano (+ beklimming La Mira (2343m))

• Afstand: 28,8km
• Duur: 12u16
• Klimmen: 1573m
• Dalen: 1310m

De A-groep is vandaag om 8:00 uur afgezet op de parkeerplaats bij km6 halverwege de weg naar La Plataforma. We gingen met vier man op pad (Adriaan, Francis, Richard en ®ik). Vandaag was een mistige dag, wat jammer was, want uiteindelijk hebben we weinig kunnen zien op de top van La Mira. Maar vol goede moed gingen we op weg (de mist kon immers nog optrekken). Het eerste stuk konden we een gemarkeerde route volgen, de PR AV-18. Het eerste stuk voerde flink omhoog, de mist in. Tot Puerto del Peón verliep de route goed, hoewel het Richard zwaar viel, al het klimmen. Halverwege het tweede stuk, onderweg naar La Mira hebben we de stijgijzers onder gebonden, omdat de sneeuw het pad volledig over nam. Dit maakte het klimmen nog zwaarder. Richard besloot halverwege terug te lopen en te wachten op ons drieën, om zich op onze terugweg weer bij ons te voegen. Navigeren werd bemoeilijkt door de mist en veel sneeuw, we waren de eersten die hier liepen, dus van paden was geen sprake. Het laatste stuk leek snel te gaan, maar viel qua afstand toch nog best tegen. Het begon ook nog licht te sneeuwen en te waaien en eenmaal bovenop La Mira is ook de hardshell aangetrokken. Van uitzicht was helaas geen sprake.

Op de terugweg schoten slechts een enkele keer de stijgijzers los, tja wat wil je, op B/C schoenen… Halverwege hebben we Richard weer opgepikt en zijn we teruggelopen naar de weg. Hier hebben we onze maaltijd klaar gemaakt en was het rond 18:00 uur. Inmiddels regende het ligt, wat wildkamperen niet echt een prettig vooruitzicht maakte (vooral omdat dit hier niet mag en we dus eigenlijk zouden moeten wachten tot de schemering). Met z’n vieren besloten we te proberen een berghut te bereiken. Het laatste stuk was zwaar, maar uiteindelijk hebben we na deze lange dag heerlijk geslapen in de hut Llano. De B-groep heeft vandaag gelopen van La Plataforma naar refugio de Roncevalles, een kleine onbemande schuilhut, alwaar Johannes van de hut een kippenhok maakte door via een vrij domme actie zijn slaapzak kapot te scheuren…

Vrijdag 1 mei: Refugio Llano – Refugio Elola (1945m)

• Afstand: 13,9km
• Duur: 6u10
• Klimmen: 681m
• Dalen: 676m

De volgende morgen waren we rond 9:00 uur wakker. We hadden bijna het klokje rond geslapen. Richard gaf aan niet verder te kunnen lopen en een extra nacht te blijven in Llano (we zouden daar toch met de A en B groep komen om te slapen van dag 4 op dag 5). Het wandelen ging prima en het was weer heerlijk weer, wat we de dag daarvoor al vernomen hadden van José. De zon in combinatie met de rivier leverde hele mooie beelden op (of was het toch zo heerlijk omdat we op het gemakje aan het afdalen waren). We liepen via refugio Roncevales, waar de B groep overnacht had, op de hoop hen daar nog te treffen, zodat we samen op konden lopen naar de Circo de Gredos, waar de hut Elola staat. We vonden de hut, maar die was inmiddels verlaten. We hebben de locatie gebruikt om even bij te komen, wat te eten en wat kleding te laten drogen.

De tocht ging verder in de richting van Laguna Grande, de volgende overnachtingsplek. Over rotsen, verschillende keren de rivier overstekend, kwamen we uiteindelijk een klein uurtje later dan de B groep aan bij de refugio. Het was leuk om de verhalen aan elkaar uit te wisselen van de afgelopen dagen. In tegenstelling tot de 3 mensen die we onderweg tegen kwamen, stikte het van de mensen rond Elola. Wandelaars en bergbeklimmers gebruiken de hut, het centrum van het berggebied als uitvalsbasis en dat was te merken. Het was maar goed dat we de hut gereserveerd hadden, want alle 65 slaapplaatsen waren vergeven.

De nacht was niet de meest comfortabele, dit omdat we met 24 man op een kamer van 5×5 meter lagen (stapelbedden van 3 hoog en 4 breed aan twee kanten). Als je nog nooit overnacht hebt in een zaagfabriek kan ik deze kamer aanraden…

Zaterdag 2 mei: Refugio Elola – Refugio Llano (+ beklimming Portilla de los Machos (2378m) en El Morezón (2389))

• Afstand: 13,4km
• Duur: 8u25
• Klimmen: 1103m
• Dalen: 1178m

‘s Morgens vroeg zijn Adriaan, Björn en ik vanaf de hut een beklimming gaan maken naar een kam die tussen twee toppen in ligt. Portilla de los Machos. 500 meter stijgen over een afstand van ongeveer 1 km. Stijgijzers onder, pikkel in de hand en gaan… flink klimmen en af en toe rusten onderweg. Nar 1,5 uur hadden we de top bereikt vanwaar we een geweldig uitzicht hadden, zowel over de Circo de Gredos als de andere kant op. Binnen het uur stonden we weer beneden, waar we, na dat Johannes een eitje gegeten had, verder konden in de richting van Llano.

In het weekend is de PR AV-17 route net een snelweg met mensen die een dagje komen picknicken, dus deze weg hebben we na fuente Barrerones snel verlaten. Via Morezón Bajero zijn de meesten mensen richting Llano gelopen. Jan-Willem, Geeske en ik zijn echter nog een stukje doorgelopen met de stijgijzers onder naar het hoogste punt van de 5 dagen, El Morezón op 2389 meter hoog. Wat een fantastisch uitzicht vanaf hier, helemaal geweldig. Omdat het zicht vrij was richting de berghut konden we goed contact houden met de rest van de groep via de portofoons, wat leuk was, omdat de groep ons als piepkleine stipjes op de top heeft kunnen zien staan.
Het dalen in de sneeuw was minder vermoeiend dan het stijgen, maar het kostte ons toch nog een paar uur om de hut te bereiken, wat langer was dan de paar mensen op ski’s, die langs ons raasden.

Zondag 3 mei: Refugio Llano – La Plataforma

• Afstand: 1km
• Duur: 0u20
• Klimmen: 0m
• Dalen: 165m

De laatste dag moesten we weer vroeg bij de bus zijn op La Plataforma omdat de (huur)bus terug gebracht moest worden naar het vliegveld. De laatste paar dagen hebben we doorgebracht in een hostel in het centrum van Madrid waar we heerlijk konden uitrusten en genieten van het weer, de tapa’s en de heerlijke broodjes!