Hiking-info.net: Informatie over hiking, wandelen, buitensport,...

Dag 1 Couvin tot Olloy – sur – Viroin (22 kilometer)

‘s Morgens rond 6 uur opgestaan de bus naar Mechelen van twintig voor zeven te halen. Ik keek op het infobord in Mechelen en zie meteen dat de rechtstreekse trein naar Charleroi afgeschafd is, lichte paniek. Ik spring direct op een trein richting Brussel – Zuid. Omstreeks tien uur hadden we afgesproken in Couvin, met de vertraging zou ik ten vroegste om 11 uur daar kunnen zijn. Het was nog een kwartier wachten op de volgende trein naar Charleroi. Gelukkig kwam ik Luk al tegen, dit stelde me toch al wat gerust. De NMBS had er niet veel zin in die dag, op het laatste moment wisselde onze trein van spoor. In het versleten station van Charleroi aangekomen, begon onze zoektocht naar Ivo. Had hij een trein vroeger genomen? Was hij overslapen? Was hij met de auto gegaan? In ieder geval was er ook in Charleroi geen spoor van Ivo. Op de trein probeerde ik Jonas te bereiken in de hoop dat hij de gsm – nummer van Ivo had. Zodat we hem toch iets konden laten weten. Spijtig genoeg had Jonas de nummer niet. We zouden wel zien of Ivo nog kwam of niet. We hadden besloten tot twaalf uur te wachten. Toen we in het kleine station van Couvin aankwamen merkte meteen en breed lachende Ivo op. Hij had een trein vroeger genomen en gelukkig dat hij geduldig is want hij had zo’n twee uur op ons zitten wachten.

Na al deze problemen begonnen we aan onze tocht. Langs een brede bosweg trokken we naar Nîsmes. Na het dorp te hebben bezocht, hielden we een korte middagpauze in het bos boven Nîsmes. Ik en Ivo wisselden ervaringen over het toerbrood uit, terwijl Luk zich amuseerde met foto’s te trekken. Vanuit Nîsmes trokken we naar “Fondry des Chiens”. Dit is een paleokarst. (Voor meer info) Het is een van de plekjes die je als Belg toch eens bezocht moet hebben. Op een mooi dag is het hier vrij druk. Wij hadden wat meer pech met het weer en werden heel onze toch vergezeld door wolken. Na ons bezoek aan “Fondry des Chiens” trokken we verder naar Dourbes. Na Dourbes kwamen we dit uitzichtpunt tegen. We vervolgden onze toch door het bos. Na enkele kilometers daalden we terug af naar de Viroin, richting naar Olloy – sur – Viroin. Dit zou onze kampeerplaats voor de nacht worden.

We besloten op één van de twee campings onze tenten op te slaan. Aan de camping aangekomen merkten we dat er niet veel te zien was. Enkele kinderen hadden paardrijlessen en keken eens raar in onze richting. Aan de eerste caravan was een oude hond die eens goed blafte. Ondanks dat we geen eigenaar vonden, veel moeite om hem te vinden deden we niet, besloten we toch onze tenten hier op te slaan. Water konden we uit de vlakbij gelegen beek halen, maar echt proper water was er niet, hiervoor moesten we terug naar het dorp. Zowel Luk als ik hadden een nieuwe tent gekocht. Het opstellen van de tent ging bij Luk en Ivo vrij snel. Bij mij ging het echter niet vooruit. Het was de tweede keer dat ik de tent opstelde en deze keer had ik de handleiding had ik niet bij. Gelukkig hielpen Luk en Ivo me uit de nood. Ivo merkte op dat de bijgeleverde pikketten onvoldoende zijn voor harde windstoten en raadde me aan om nieuwe pikketten te kopen. (Bedankt voor de mail Ivo!) Bij het maken van het eten testte Ivo zijn alcholbrander met zelfgemaakt windscherm. Tot mijn verrassing werkte dit zeer goed, zelfs iets te goed en kookte zijn pasta lichtjes over. Zijn test was toch geslaagd, op een zuinige manier kreeg hij zijn maaltijd klaar.

s’ Avonds trokken we naar het dorp om nog een lokaal café te bezoeken. De plaatselijke notabele kwam binnen. Hij merkte op dat wij niet van het dorp waren en maakte een praatje met ons. Hij bleek de brouwer te zijn van het bier dat ik aan het drinken was, namelijke “Super des Fagnes“. Hij trakteerde het hele café. Het was duidelijk dat hij aanzien genoot in het dorp. Toen hij vertrok was er terug een lossere sfeer. Na een derde consumptie doken we de slaapzak in. Het was ondertussen aan het regenen en rond de camping was alles stil.

Dag 2 Olloy – sur – Viroin tot Mariembourg

Rond zeven uur ging mijn wekker. Ik had slecht geslapen en ik was niet echt 100 %. Iedere hiker weet dat een lange wandeldag dan niet meteen wilt vlotten. Na het ontbijt en het opruimen van de tenten vertrokken we. Niemand had ons gezien op zo moesten we niet betalen voor onze overnachting. Van Olloy – sur – Viroin vertrokken we richting Vierves – sur – Viroin. We wandelden over het toeristische treinspoor.

We kwamen aan in het historische Vierves – sur – Viroin. Hier vind je enkele historische gebouwen terug, waaronder een kleine burcht. Na een kort bezoek aan Vierves – sur – Viroin, trokken we verder richting Dourbes. Waar we het kasteel boven het dorp nog wouden bezoeken. We sneden een stuk af door het een veld en Ivo vond het nodig om door verse mest te lopen. Ik en Luk liepen hier wijselijk rond. Buiten slecht – ruikende schoenen hield hij er niets aan over en na een half uurtje stappen was alles er weer af. Aangekomen bij het aan Rochehaut, het kasteel boven Dourbes hielden we een korte pauze. Luk besloot een kleine omweg te maken, terwijl Ivo en Ik het pad stijl naar beneden volgden. Het pad was glad en tijdens naar het naar beneden gaan schoof ik dan ook enkele keren goed weg. Een lichte bloedende hand en een beslijkte broek was hier het gevolg van.

Na Dourbes klommen we terug omhoog en zouden we op een zekere hoogte blijven tot we zouden moeten afdalen richting Mariembourg. Boven wandelden we door een soort veengebied. Na een goed anderhalf uur stappen, begonnen we aan de afdaling. Beneden gekomen kwamen we tot de conclusie dat we iets te vroeg waren afgedaald. Ondertussen was het ook nog beginnen te regenen, geen lichte regen maar echte stortregen. Gelukkig voor ons konden we onze weg verder zetten door de toeristische spoorlijn te volgen die aan het station van Mariembourg vertrekt. Hierdoor moesten we niet over de asfaltwegen maar over treinbilzen. Dankzij de regen kon Ivo toch nog zijn nieuwe Gore Tex jas testten. In deze laatste 45 minuten zette Ivo er nog eens flink de pas in. Door mijn slechte nacht kon ik slecht volgen en liep ik als laatste. Aangekomen in het station van Mariembourg stopte het natuurlijk meteen met regenen.

De NMBS had er meer zin in vandaag, onze treinen reden vrij stipt. In Brussel namen we afscheid van Luk en Mechelen stapte ik van de trein. Ivo bleef nog zitten tot de eindhalte.